Fremdbeitrag aus: “ekspedyt.org”, ‘Was sind die Ziele des deutschen R.DA?’, von Redakcja, Czarna Limuzyna

Fremdbeitrag aus: “ekspedyt.org”, ‘Was sind die Ziele des deutschen R.DA?’, von Redakcja, Czarna Limuzyna

Achtung: dies ist eine direkte, nicht korrekturgelesene Wiedergabe eines Fremdbeitrags, zu dem der R.DA ggf. (noch) keine Stellung bezogen hat; die Wiedergabe dient ausschliesslich dem Zweck, freistädtische Representierte an zentraler Stelle darüber zu informieren, wann, wo, wie und von wem an fremden Stellen über die die freistädtischen Belange direkt oder indirekt betreffenden Themen berichtet wird. Hier: Artikel aus der Polnischen Sprache (online HIER einsehbar, unsere PDF-Kopie hier):


Jakie sa cele Niemieckiej Rady Gdanszczan?
20 lutego 2017

Po co ktos odtwarza instytucje z okresu miedzywojennego, skoro nie ma celu glównego, czyli roszczen terytorialnych? Rada moze tez próbowac realizowac cele ekonomiczne, czyli starac sie o zwrot przedwojennego mienia – mówi Rzeczpospolitej posel Tomasz Jaskóla z Kukiz’15.

RAT DER DANZIGER (Rada Gdanszczan), organizacja bylych niemieckich gdanszczan po II wojnie swiatowej, uwaza sie za kontynuatora parlamentu II Wolnego Miasta Gdanska. Rada reprezentuje bylych obywateli Wolnego Miasta Gdanska i ich potomków. Na fejsbookowym profilu „Rady” sa widoczne skany przedwojennych map i ulotek.

W roku 1994 „Rada” wyrazila poglad, ze „sprawa Gdanska” jest „otwarta”, a publiczne mienie Wolnego Miasta Gdanska powinno zostac zwrócone bylym gdanszczanom. Deklarowanym zadaniem Rady jest m.in. nadanie Gdanskowi we wspólpracy z ONZ wspólczesnych form autonomii. Rada twierdzi równoczesnie, ze odlaczenie Gdanska od Polski nigdy nie bylo i nie jest jej celem.

Z historii Wolnego Miasta Gdanska
7 IV 1935 NSDAP, stosujac terror i dopuszczajac sie oszustw, uzyskala 59,3% glosów. (…) Wzrost znaczenia III Rzeszy zmniejszal jednak stopniowo pole manewru polskich polityków, co zaczelo sie coraz wyrazniej uwidaczniac w Gdansku. 24 X 1938 minister spraw zagranicznych III Rzeszy Joachim Ribbentrop zaczal domagac sie m.in. zgody Polski na przylaczenie II WMG do Rzeszy. Zadania te zostaly ponowione 21 III 1939, propaganda niemiecka utrzymywala, ze prawa Polski do Gdanska sa iluzoryczne i ich obrona nie jest warta ryzyka wybuchu wojny. Twierdzenie takie sluzylo takze umacnianiu wsród obywateli panstw trzecich nastrojów defetystycznych. Zostaly one wyrazone w tytule artykulu Marcela Déata w „L’Œuvre” z 4 V 1939 „Umierac za Gdansk?”. Dotyczaca II WMG propaganda miala na celu eskalacje wsród ludnosci niemieckiej antypolskich nastrojów i obciazenie Polski odpowiedzialnoscia za coraz bardziej realny wybuch wojny. W II WMG nazisci rozbudowywali sily policyjne. W ostatnich miesiacach pokoju nasilily sie antypolskie incydenty. 23 VIII 1939 gdanski Senat wydal dekret o mianowaniu A. Forstera „glowa panstwa” (Staatsoberhaupt), co stanowilo jawne pogwalcenie konstytucji II WMG. Z chwila wybuchu II wojny swiatowej II WMG przestalo istniec.

gh